Oosterse geuren kunnen moeilijk te begrijpen zijn voor mensen die er niet mee bekend zijn. In het hart van Arabische geuren is er vaak een verschil tussen musk en oud. Vaak, maar niet altijd, vormen deze twee geuren het laatste, weelderige spoor van een eau de parfum. Deze geuren worden verondersteld Oosterse parfums meer charisma en karakter te geven.
In feite zijn ze zeer emblematisch voor wat olfactorisch werk vertegenwoordigt van een Arabisch parfum. Ze zijn vaak te vinden in het hart van dezelfde aromatische combinatie, naast vanille, amber of patchoeli.
Muskus is van organische oorsprong, maar is tegenwoordig synthetisch.
Je houdt van de geur van muskus. Voordat het echter door parfumhuizen werd gebruikt, was het een organisch materiaal dat werd gewonnen uit de buidel van een Aziatisch dier (de chevrotin). Het gaf een afschuwelijke geur af voordat het de heerlijke geur werd die we nu kennen. Tegenwoordig wordt de geur gevangen door fruitige of bloemige aroma's om te voorkomen dat het ontsnapt.
In het hart van een kwaliteit muskusachtige Arabische geur, Deze geur ontwikkelt een zeer ronde, katoenachtige geur. Deze geur wordt automatisch zoeter als hij gecombineerd wordt met bloemige noten zoals roos of vanille. Aan de andere kant, als het wordt gecombineerd met een fruitige noot, geeft het mooie zoete noten af. In beide gevallen ontwikkelt musk een aangenaam, verslavend en zelfs licht afrodiserend spoor.
Oud is een geur afkomstig van tropisch hout.
Het is bekend onder verschillende namen, zoals agahout of aloë. Er zijn zelfs variaties, afhankelijk van de boom, die sandelhout zijn zoete, warme geur geven. Verschillende Zuidoost-Aziatische bomen produceren dit heerlijke hout, hoewel de soort die bekend staat als Aquilariaceae de belangrijkste producent is.
Oud is daarentegen geen schors die rechtstreeks van de boom is gehaald. Hoewel het lijkt op kostbare houtkrullen, is het het resultaat van een natuurlijke reactie wanneer de boomstam wordt aangevallen door schimmels of parasieten. Het afweersysteem van de boom gebruikt het sap om de geur te creëren die wij kennen.
De oud ontwikkelt daarom een nogal mysterieuze tropische houtachtige geur die de identiteit van Arabische parfums vertegenwoordigt. De bedoeïenen van Arabië hebben de gewoonte om houtkrullen verbranden om ongedierte weg te houden. Behalve in oosterse parfums is oud aanwezig in de vorm van bakhour. Tegenwoordig wordt de aangename, gesynthetiseerde geur ervan verkocht in het hart van bepaalde textielparfums.
Oud verspreidt een ongewone houtachtige geur met zoete, kamferachtige en mysterieuze noten. Het is heel moeilijk te omschrijven, maar de subtiele, heerlijke geur is onmiddellijk herkenbaar.